cobeligerant
Romanian
Etymology
Etymology tree
Borrowed from French cobelligérant.
Noun
cobeligerant m (plural cobeligeranți, feminine equivalent cobeligerantă)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | cobeligerant | cobeligerantul | cobeligeranți | cobeligeranții |
| genitive-dative | cobeligerant | cobeligerantului | cobeligeranți | cobeligeranților |
| vocative | cobeligerantule | cobeligeranților | ||