coalitus
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [koˈa.lɪ.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [koˈaː.li.tus]
Etymology 1
Perfect participle of coalēscō
Participle
coalitus (feminine coalita, neuter coalitum); first/second-declension participle
- having been formed, composed, united, strengthened
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | coalitus | coalita | coalitum | coalitī | coalitae | coalita | |
| genitive | coalitī | coalitae | coalitī | coalitōrum | coalitārum | coalitōrum | |
| dative | coalitō | coalitae | coalitō | coalitīs | |||
| accusative | coalitum | coalitam | coalitum | coalitōs | coalitās | coalita | |
| ablative | coalitō | coalitā | coalitō | coalitīs | |||
| vocative | coalite | coalita | coalitum | coalitī | coalitae | coalita | |
Etymology 2
Etymology tree
Noun
coalitus m (genitive coalitūs); fourth declension
Declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | coalitus | coalitūs |
| genitive | coalitūs | coalituum |
| dative | coalituī | coalitibus |
| accusative | coalitum | coalitūs |
| ablative | coalitū | coalitibus |
| vocative | coalitus | coalitūs |
References
- “coalitus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
Categories:
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin non-lemma forms
- Latin participles
- Latin perfect participles
- Latin first and second declension participles
- Latin terms suffixed with -tus (action noun)
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *h₂el- (grow)
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *ḱóm
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *ḱe
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin fourth declension nouns
- Latin masculine nouns in the fourth declension
- Latin masculine nouns