coagul
Romanian
Etymology
Learned borrowing from Latin coagulum.
Noun
coagul m (plural coaguli)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | coagul | coagulul | coaguli | coagulii |
| genitive-dative | coagul | coagulului | coaguli | coagulilor |
| vocative | coagulule | coagulilor | ||