claustralis

Latin

Etymology

    From claustrum + -ālis.

    Pronunciation

    Adjective

    claustrālis (neuter claustrāle); third-declension two-termination adjective

    1. Of or pertaining to a fortress.
    2. (Medieval Latin) Of or pertaining to a cloister.
      • 1910, Communis vobiscum:
        Primum enim, quemadmodum Christi praecepta, ita etiam consilia, sunt omnium temporum; et qui haec aliquando inopportuna censeat, is quodammodo videtur dare manus victas perpetuis obtrectatoribus claustralis, uti vocant, otii.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative claustrālis claustrāle claustrālēs claustrālia
    genitive claustrālis claustrālium
    dative claustrālī claustrālibus
    accusative claustrālem claustrāle claustrālīs
    claustrālēs
    claustrālia
    ablative claustrālī claustrālibus
    vocative claustrālis claustrāle claustrālēs claustrālia

    Descendants

    • Italo-Romance:
      • Italian: chiostrale
    • Gallo-Romance:
    • Borrowings:
    • → English: claustral
    • → French: claustral
    • → Italian: claustrale
    • → Spanish: claustral

    References

    • “claustralis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “claustralis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.