ciurmare
Italian
Etymology
Verb
ciurmàre (first-person singular present ciùrmo, first-person singular past historic ciurmài, past participle ciurmàto, auxiliary avére)
Conjugation
Conjugation of ciurmàre (-are) (See Appendix:Italian verbs)
Related terms
Further reading
- “ciurmare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026