ciubuc

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish چبوق (çibuk, çıbuk, çubuk), from Proto-Turkic *čï̄p (“branch”).

    Noun

    ciubuc n (plural ciubuce)

    1. chibouk, pipe (for smoking)
    2. bribe
    3. tip, gratuity

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative ciubuc ciubucul ciubuce ciubucele
    genitive-dative ciubuc ciubucului ciubuce ciubucelor
    vocative ciubucule ciubucelor