citu

See also: citů and cítǔ

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈt͡sɪtu]

Noun

citu

  1. genitive/dative/locative singular of cit

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈt͡situ/
  • Rhymes: -itu
  • Syllabification: ci‧tu

Verb

citu

  1. imperative of citi

Latin

Pronunciation

Verb

citū

  1. ablative supine of cieō

Latvian

Pronoun

citu

  1. inflection of cits:
    1. accusative/instrumental singular masculine/feminine
    2. genitive plural masculine/feminine