citrinus
Latin
Etymology
Etymology tree
From citrus (“lemon tree”) + -īnus. Compare also Ancient Greek κέδρινος (kédrinos).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɪˈtriː.nʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃiˈtriː.nus]
Adjective
citrīnus (feminine citrīna, neuter citrīnum); first/second-declension adjective (Late Latin, Medieval Latin, New Latin)
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | citrīnus | citrīna | citrīnum | citrīnī | citrīnae | citrīna | |
| genitive | citrīnī | citrīnae | citrīnī | citrīnōrum | citrīnārum | citrīnōrum | |
| dative | citrīnō | citrīnae | citrīnō | citrīnīs | |||
| accusative | citrīnum | citrīnam | citrīnum | citrīnōs | citrīnās | citrīna | |
| ablative | citrīnō | citrīnā | citrīnō | citrīnīs | |||
| vocative | citrīne | citrīna | citrīnum | citrīnī | citrīnae | citrīna | |
Derived terms
Related terms
Descendants
References
- R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “citrinus”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC