cirkla

Esperanto

Etymology

    From cirklo (“circle”) + -a.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈt͡sirkla/
    • Rhymes: -irkla
    • Syllabification: cir‧kla

    Adjective

    cirkla (accusative singular cirklan, plural cirklaj, accusative plural cirklajn)

    1. (geometry) circular (of or relating to a circle)
    • cirkle (“circularly”, adverb)

    Ido

    Etymology

    From cirklo (“circle”) +‎ -a.

    Adjective

    cirkla

    1. circular, round
      Synonyms: cirklala, cirklatra

    Swedish

    Verb

    cirkla (present cirklar, preterite cirklade, supine cirklat, imperative cirkla)

    1. to circle (travel in circles)
      Synonym: kretsa
      Fåglarna cirklade över soptippen
      The birds circled above the dump
    2. (figuratively, rare) to revolve around, to be centered on
      Synonym: (more common) kretsa

    Conjugation

    Conjugation of cirkla (weak)
    active passive
    infinitive cirkla cirklas
    supine cirklat cirklats
    imperative cirkla —
    imper. plural1 cirklen —
    present past present past
    indicative cirklar cirklade cirklas cirklades
    ind. plural1 cirkla cirklade cirklas cirklades
    subjunctive2 cirkle cirklade cirkles cirklades
    present participle cirklande
    past participle —

    1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

    References