circummunitio
Latin
Etymology
Etymology tree
Latin circummūniō
Latin circummūnītiō
From circummūniō (“to wall up”) + -tiō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɪr.kʊm.muːˈniː.ti.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃir.kum.muˈnit.t͡si.o]
Noun
circummūnītiō f (genitive circummūnītiōnis); third declension
- (military) walling up, circumvallation
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | circummūnītiō | circummūnītiōnēs |
| genitive | circummūnītiōnis | circummūnītiōnum |
| dative | circummūnītiōnī | circummūnītiōnibus |
| accusative | circummūnītiōnem | circummūnītiōnēs |
| ablative | circummūnītiōne | circummūnītiōnibus |
| vocative | circummūnītiō | circummūnītiōnēs |
References
- “circummunitio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “circummunitio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
Categories:
- Latin terms suffixed with -tio
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *(s)ker- (turn)
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *mey- (bind)
- Latin 6-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin third declension nouns
- Latin feminine nouns in the third declension
- Latin feminine nouns
- la:Military