circuitus

Latin

Alternative forms

Etymology 1

    Perfect passive participle of circueō.

    Pronunciation

    • (Classical Latin) IPA(key): [kɪrˈkuː.ɪ.tʊs], [kɪrˈku.ɪ.tʊs]
    • (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃirˈkuː.i.tus]
    • Note: The second syllable may be long due to compensatory lengthening from losing the nasal of circum, yet it may also be shortened due to the Latin rule of having only the last vowel in a row be allowed to be long.

    Participle

    circuitus (feminine circuita, neuter circuitum); first/second-declension participle

    1. circulated
    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative circuitus circuita circuitum circuitī circuitae circuita
    genitive circuitī circuitae circuitī circuitōrum circuitārum circuitōrum
    dative circuitō circuitae circuitō circuitīs
    accusative circuitum circuitam circuitum circuitōs circuitās circuita
    ablative circuitō circuitā circuitō circuitīs
    vocative circuite circuita circuitum circuitī circuitae circuita

    Etymology 2

      From circumeō + -tus (forming action nouns).

      Pronunciation

      Noun

      circuitus m (genitive circuitūs); fourth declension

      1. patrol
      2. circuit
      3. revolution (going around)
      4. cycle, period
      5. circumlocution
      Declension

      Fourth-declension noun.

      singular plural
      nominative circuitus circuitūs
      genitive circuitūs circuituum
      dative circuituī circuitibus
      accusative circuitum circuitūs
      ablative circuitū circuitibus
      vocative circuitus circuitūs
      Descendants
      • Inherited:
        • Old Italian: circovito, cercovito (“surrounding wall”) (possibly a phonetically-adapted borrowing)
      • Borrowed:

      Further reading