ciocănit
Romanian
Etymology
Past participle of ciocăni.
Noun
ciocănit n (plural ciocănituri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | ciocănit | ciocănitul | ciocănituri | ciocăniturile |
| genitive-dative | ciocănit | ciocănitului | ciocănituri | ciocăniturilor |
| vocative | ciocănitule | ciocăniturilor | ||
Verb
ciocănit (past participle of ciocăni)
- past participle of ciocăni