cimer

See also: címer

Catalan

Etymology

    From cim (“summit”) +‎ -er.

    Adjective

    cimer (feminine cimera, masculine plural cimers, feminine plural cimeres)

    1. topmost

    Derived terms

    Further reading

    French

    Etymology

    Verlan form of merci.

    Pronunciation

    • IPA(key): /si.mɛʁ/
    • Audio (France (Vosges)):(file)
    • Audio (France (Lyon)):(file)
    • Audio (France (Lyon)):(file)
    • Audio (France (Somain)):(file)

    Interjection

    cimer

    1. (Verlan) thank you; thanks

    Anagrams

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Clipping of German Zimmerkamerad.

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡sîmer/
    • Hyphenation: ci‧mer

    Noun

    cȉmer m anim (Cyrillic spelling ци̏мер)

    1. roommate

    Declension

    Declension of cimer
    singular plural
    nominative cimer cimeri
    genitive cimera cimera
    dative cimeru cimerima
    accusative cimera cimere
    vocative cimeru cimeri
    locative cimeru cimerima
    instrumental cimerom cimerima

    References

    • “cimer”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026