ciemiernik

Polish

Etymology

From unattested ciemierny + -ik, from Proto-Slavic *čemerьnъ (“poisonous”). Compare Ukrainian че́мерни́к (čémernýk).

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ɕɛˈmjɛr.ɲik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛrɲik
  • Syllabification: cie‧mier‧nik

Noun

ciemiernik m inan

  1. hellebore, any plant of the genus Helleborus

Declension

Declension of ciemiernik
singular plural
nominative ciemiernik ciemierniki
genitive ciemiernika ciemierników
dative ciemiernikowi ciemiernikom
accusative ciemiernik ciemierniki
instrumental ciemiernikiem ciemiernikami
locative ciemierniku ciemiernikach
vocative ciemierniku ciemierniki

Further reading

  • “ciemiernik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)