ciekacz

Old Polish

Etymology

    From ciec + -acz. First attested in 1437.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /t͡ɕʲɛkaːt͡ʃʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /t͡ɕʲɛkɒt͡ʃʲ/

    Noun

    ciekacz m animacy unattested

    1. (attested in Greater Poland) runner
      • 1877-1881 [1437], Władysław Wisłocki, editor, Katalog rękopisów Biblioteki Uniwersytetu Jagiellońskiego, number 228, page 85:
        Czyekacz cartularius
        [Ciekacz cartularius]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 36v:
        Cursor eyn lauffer czyekącz byegvn
        [Cursor eyn lauffer ciekacz biegun]

    References