cibatus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of cibō (“to feed”).

Pronunciation

Participle

cibātus (feminine cibāta, neuter cibātum); first/second-declension participle

  1. fed, given food
Declension

First/second-declension adjective.

Etymology 2

    From cibō + -tus (forming action nouns).

    Pronunciation

    Noun

    cibātus m (genitive cibātūs); fourth declension

    1. food
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative cibātus cibātūs
    genitive cibātūs cibātuum
    dative cibātuī cibātibus
    accusative cibātum cibātūs
    ablative cibātū cibātibus
    vocative cibātus cibātūs
    Descendants
    • Galician: cebada
    • Spanish: cebada
    • Portuguese: cevada
    • Catalan: civada

    Further reading