chwalus

Polish

Etymology

    From chwalić + -us.

    Pronunciation

    Noun

    chwalus m pers

    1. (Near Masovian) braggart (one who likes to brag about themself)

    Further reading

    • Władysław Matlakowski (1891), “chwalus”, in “Zbiór wyrazów ludowych dawnej ziemi czerskiej”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności‎[1], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 363