chiuit
Romanian
Etymology
Past participle of chiui.
Noun
chiuit n (plural chiuituri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | chiuit | chiuitul | chiuituri | chiuiturile |
| genitive-dative | chiuit | chiuitului | chiuituri | chiuiturilor |
| vocative | chiuitule | chiuiturilor | ||
Verb
chiuit (past participle of chiui)
- past participle of chiui