chindeuț

Romanian

Etymology

    From chindeu + -uț.

    Noun

    chindeuț n (plural chindeuțuri)

    1. diminutive of chindeu

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative chindeuț chindeuțul chindeuțuri chindeuțurile
    genitive-dative chindeuț chindeuțului chindeuțuri chindeuțurilor
    vocative chindeuțule chindeuțurilor

    References

    • chindeuț in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN