chimeryk

Polish

Etymology

    Borrowed from French chimérique.[1][2][3] First attested in 1740.[4]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /xiˈmɛ.rɘk/
    • Rhymes: -ɛrɘk
    • Syllabification: chi‧me‧ryk

    Noun

    chimeryk m pers (female equivalent chimeryczka)

    1. (literary, derogatory) chimeric person (person with a changeable, capricious disposition)

    Declension

    Declension of chimeryk
    singular plural
    nominative chimeryk chimerycy, chimeryki1
    genitive chimeryka chimeryków
    dative chimerykowi chimerykom
    accusative chimeryka chimeryków
    instrumental chimerykiem chimerykami
    locative chimeryku chimerykach
    vocative chimeryku chimerycy

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “chimeryk”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “chimeryk”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
    3. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “chimeryk”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    4. ^ Władysław Aleksander Łubieński (1740), Swiat we wszystkich swoich częsciach [...] to iest w Europie, Azyi, Affryce y Ameryce [...] geograficznie, chronologicznie y historycznie okryslony [...]‎[2] (in Polish), page 620

    Further reading