chłopczyk

Polish

Etymology

    From chłopiec + -yk.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈxwɔp.t͡ʂɘk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔpt͡ʂɘk
    • Syllabification: chłop‧czyk

    Noun

    chłopczyk m pers

    1. diminutive of chłopiec
    2. little boy

    Declension

    Declension of chłopczyk
    singular plural
    nominative chłopczyk chłopczyki
    genitive chłopczyka chłopczyków
    dative chłopczykowi chłopczykom
    accusative chłopczyka chłopczyków
    instrumental chłopczykiem chłopczykami
    locative chłopczyku chłopczykach
    vocative chłopczyku chłopczyki
    Attested dialectal forms of chłopczyk
    singular plural
    nominative — chłopczycy1
    genitive — —
    dative — —
    accusative — —
    instrumental — —
    locative — —
    vocative — —

    1Kielce (Szydłów, Tuczępy).

    Further reading

    • “chłopczyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “chłopczyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Jan Karłowicz (1900), “chłop”, in Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 1: A do E, Kraków: Akademia Umiejętności, page 185