cercuitor

Romanian

Etymology

    From cercui + -tor.

    Noun

    cercuitor m (plural cercuitori)

    1. circling

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative cercuitor cercuitorul cercuitori cercuitorii
    genitive-dative cercuitor cercuitorului cercuitori cercuitorilor
    vocative cercuitorule cercuitorilor