cerceluț

Romanian

Etymology

    From cercel + -uț.

    Noun

    cerceluț m (plural cerceluți)

    1. diminutive of cercel

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative cerceluț cerceluțul cerceluți cerceluții
    genitive-dative cerceluț cerceluțului cerceluți cerceluților
    vocative cerceluțule cerceluților