celujący

Polish

Etymology

    From celować + -ący.

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡sɛ.luˈjɔn.t͡sɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔnt͡sɘ
    • Syllabification: ce‧lu‧ją‧cy

    Adjective

    celujący (not comparable, no derived adverb)

    1. exceptional, exemplary
      Synonyms: wzorowy, doskonały

    Participle

    celujący (active adjectival)

    1. masculine singular active adjectival participle of celować

    Declension

    Declension of celujący (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative celujący celująca celujące celujący celujące
    genitive celującego celującej celującego celujących
    dative celującemu celującej celującemu celującym
    accusative celującego celujący celującą celujące celujących celujące
    instrumental celującym celującą celującym celującymi
    locative celującym celującej celującym celujących

    Noun

    celujący m inan

    1. (education) A+ (the letter grade assigned) [with z (+ genitive) ‘in what subject’]
      Synonyms: sześć, szóstka

    Declension

    Declension of celujący
    singular plural
    nominative celujący celujące
    genitive celującego celujących
    dative celującemu celującym
    accusative celujący celujące
    instrumental celującym celującymi
    locative celującym celujących
    vocative celujący celujące

    Further reading

    • “celujący”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “celujący”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)