cavaturaccioli
Italian
Etymology
Verb-object compound, composed of cava (“to extract, to pull out”) + turaccioli (“corks”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˌka.va.tuˈrat.t͡ʃo.li/[1]
- Rhymes: -attʃoli
- Hyphenation: ca‧va‧tu‧ràc‧cio‧li
Noun
cavaturaccioli m
References
- ^ “cavaturaccioli” in Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication
Further reading
- “cavaturaccioli”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026