canonicitate
Romanian
Etymology
Borrowed from French canonicité. By surface analysis, canonic + -itate.
Noun
canonicitate f (uncountable)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | canonicitate | canonicitatea | canonicități | canonicitățile |
| genitive-dative | canonicități | canonicității | canonicități | canonicităților |
| vocative | canonicitate, canonicitateo | canonicităților | ||