caniyane

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish جانیانه. By surface analysis, cani + -ane.

    Adjective

    caniyane

    1. (archaic) criminal
      Synonym: canice
      • 1934 July 31, “Viyana Suikastı [Vienna plot]”, in İzmir Postası, Izmir:
        M. Dolfüs'ün caniyane bir suikaste maruz kalarak ölüşü karşısında yerli ve yabancı gazetelerin mütaleaları hemen, hemen birleşiyor demektir.
        (please add an English translation of this quotation)

    References

    • Çağbayır, Yaşar (2007), “caniyane”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 755
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN