caccabatus
Latin
Alternative forms
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kak.kaˈbaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kak.kaˈbaː.tus]
Adjective
caccabātus (feminine caccabāta, neuter caccabātum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | caccabātus | caccabāta | caccabātum | caccabātī | caccabātae | caccabāta | |
| genitive | caccabātī | caccabātae | caccabātī | caccabātōrum | caccabātārum | caccabātōrum | |
| dative | caccabātō | caccabātae | caccabātō | caccabātīs | |||
| accusative | caccabātum | caccabātam | caccabātum | caccabātōs | caccabātās | caccabāta | |
| ablative | caccabātō | caccabātā | caccabātō | caccabātīs | |||
| vocative | caccabāte | caccabāta | caccabātum | caccabātī | caccabātae | caccabāta | |
References
- “cacabatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- "caccabatus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “caccabatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.