caccabaceus
Latin
Alternative forms
Etymology
Etymology tree
From caccabus (“cooking pot”) + -āceus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kak.kaˈbaː.ke.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kak.kaˈbaː.t͡ʃe.us]
Adjective
caccabāceus (feminine caccabācea, neuter caccabāceum); first/second-declension adjective
- (relational) cooking pot
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | caccabāceus | caccabācea | caccabāceum | caccabāceī | caccabāceae | caccabācea | |
| genitive | caccabāceī | caccabāceae | caccabāceī | caccabāceōrum | caccabāceārum | caccabāceōrum | |
| dative | caccabāceō | caccabāceae | caccabāceō | caccabāceīs | |||
| accusative | caccabāceum | caccabāceam | caccabāceum | caccabāceōs | caccabāceās | caccabācea | |
| ablative | caccabāceō | caccabāceā | caccabāceō | caccabāceīs | |||
| vocative | caccabācee | caccabācea | caccabāceum | caccabāceī | caccabāceae | caccabācea | |
References
- “cacabaceus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “caccabaceus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.