cacık

See also: cacik

Turkish

cacık

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish جاجیق (cacık, “a type of edible herb (1683); an herb salad with yogurt (1876)”).[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /dʒɑˈdʒɯk/
    • Audio:(file)

    Noun

    cacık (definite accusative cacığı, plural cacıklar)

    1. tzatziki

    Declension

    Declension of cacık
    singular plural
    nominative cacık cacıklar
    definite accusative cacığı cacıkları
    dative cacığa cacıklara
    locative cacıkta cacıklarda
    ablative cacıktan cacıklardan
    genitive cacığın cacıkların

    Descendants

    • → English: cacik

    References

    1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “cacık”, in Nişanyan Sözlük