całun

See also: čalún

Old Polish

Etymology

    Borrowed from Old Czech čalún. First attested in 1437.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /t͡sʲaɫuːn/
    • IPA(key): (15th CE) /t͡sʲaɫun/

    Noun

    całun m animacy unattested

    1. (attested in Lesser Poland) bed cover
      • 1877-1881 [1437], Władysław Wisłocki, editor, Katalog rękopisów Biblioteki Uniwersytetu Jagiellońskiego, number 228:
        Czalun syndon
        [Całun syndon]
      • 1456, Acta consistorii Lublinensis saeculi, volume II, Lublin:
        Czalun tectura lecti
        [Całun tectura lecti]
      • 1921 [1471], Kazimierz Tymieniecki, editor, Procesy twórcze formowania się społeczeństwa polskiego w wiekach średnich‎[1], page 281:
        Jacom ya... nye wzanl s skrzynye Jedwydzyney... czachla s kvnlerzem..., czalmra y posszczeley
        [Jakom ja... nie wziął z skrzynie Jedwidzinej... czachła z kunlerzem..., całuna i pościelej]
      • 1898-2024 [1495], Rocznik Krakowski‎[2], volume XVI, Krakow, page 63:
        Deka lecti simplex, item czalun stary
        [Deka lecti simplex, item całun stary]

    Descendants

    • Polish: całun
    • Silesian: całōn

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish całun.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈt͡sa.wun/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -awun
      • Syllabification: ca‧łun

      Noun

      całun m inan

      1. shroud, winding sheet (dress for the dead)

      Declension

      Declension of całun
      singular plural
      nominative całun całuny
      genitive całunu całunów
      dative całunowi całunom
      accusative całun całuny
      instrumental całunem całunami
      locative całunie całunach
      vocative całunie całuny

      Further reading

      • “całun”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “całun”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)