bzik

See also: Bzik

Polish

Etymology

Deverbal from bzikać, a variant of bzykać.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbʑik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ik
  • Syllabification: bzik
  • Homophone: Bzik

Noun

bzik m animal

  1. (colloquial, humorous) mania, light madness, peculiarity

Declension

Declension of bzik
singular
nominative bzik
genitive bzika
dative bzikowi
accusative bzika
instrumental bzikiem
locative bziku
vocative bziku

Descendants

  • → Russian: бзик (bzik)

Noun

bzik m pers

  1. (archaic) weirdo, eccentric

Declension

Declension of bzik
singular plural
nominative bzik bziki
genitive bzika bzików
dative bzikowi bzikom
accusative bzika bzików
instrumental bzikiem bzikami
locative bziku bzikach
vocative bziku bziki

Further reading

  • “bzik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “bzik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)