butticularius
Latin
Alternative forms
- būticulārius, buttelārius, būtelārius
- bōteillerius (France)
- būticlārius
- būtiglārius (especially Italy)
Etymology
Etymology tree
Latin butticula
Latin butticulārius
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [bʊt.tɪ.kʊˈɫaː.ri.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [but.ti.kuˈlaː.ri.us]
Noun
butticulārius m (genitive butticulāriī or butticulārī); second declension (Medieval Latin)
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | butticulārius | butticulāriī |
| genitive | butticulāriī butticulārī1 |
butticulāriōrum |
| dative | butticulāriō | butticulāriīs |
| accusative | butticulārium | butticulāriōs |
| ablative | butticulāriō | butticulāriīs |
| vocative | butticulārie | butticulāriī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *bʰeHw-
- Latin terms suffixed with -arius (agent noun)
- Latin 6-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin second declension nouns
- Latin masculine nouns in the second declension
- Latin masculine nouns
- Medieval Latin
- la:Occupations