burnuz
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish [script needed] (burnuz).
Noun
burnuz n (plural burnuze)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | burnuz | burnuzul | burnuze | burnuzele |
| genitive-dative | burnuz | burnuzului | burnuze | burnuzelor |
| vocative | burnuzule | burnuzelor | ||