burmistrz

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Middle High German bur(g)-mīster. First attested in 1399.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /burmʲistr̝/
    • IPA(key): (15th CE) /burmʲistr̝/

    Noun

    burmistrz m pers

    1. (attested in Greater Poland, Masovia) councilman (councillor who chairs a city council)
      • 1887, 1889 [1399], Józef Lekszycki, editor, Die ältesten großpolnischen Grodbücher, volume I, number 2906, Poznań:
        Adamowa iest za swim møzem burgmistrzem poznanskim a cosczanskim
        [Adamowa jest za swym mężem burgmistrzem poznańskim a kościańskim]
      • 1902 [1405], “Wybór zapisek sądowych grodzkich i ziemskich wielkopolskich z XV wieku”, in Franciszek Piekosiński, editor, Studia, rozprawy i materiały z dziedziny historii polskiej i prawa polskiego‎[1], volume 6, Poznań, Pyzdry, Kościan, Gniezno, page 272:
        Ian ne chodzil do Adama do burgmistrza ot pana Medzirzeczskego y ne szandal, bi mu szø gwalth ne sstal o yanczcza
        [Jan nie chodził do Adama, do burgmistrza, ot pana Miedzyrzec(s)kiego i nie żądał, by mu się gwałt nie sstał o jęćca]
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 113:
        Pyszani przes rąnkąn Mykolaya Suleda, pyszarza i burgmistrza w thy czassy war[z]eczskyego
        [Pisani przez ręką Mikolaya Suleda, pisarza i burgmistrza w ty czasy war[sz]ecskiego]
      • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 136:
        Burmysztrz, raczcze y przyszyasznyczy myasta Fridborku
        [Burmistrz, radźce i przysiężnicy miasta Frydborku]
      • 1874-1891 [1463], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[2], [3], [4], volume XXII, page 382:
        I o tern vye Pavel burmistrz
        [I o tem wie Paweł burmistrz]
      • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 134:
        Bormistrza proconsule
        [Bormistrza proconsule]
      • 1874-1891 [XV p. post.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[5], [6], [7], volume XXV, page 182:
        Burmystrza *prothoconsulis
        [Burmistrza *prothoconsulis]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 104v:
        Preconsul eyn ratmeyster bormystrz
        [Preconsul eyn ratmeyster bormistrz]

    Derived terms

    nouns
    • burmistrzewa

    Descendants

    References

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Old Polish burmistrz.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈbur.mistʂ/
      • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /ˈbur.mistr̝/, (17th–18th c.) /ˈbur.mistʂ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -urmistʂ
      • Syllabification: bur‧mistrz

      Noun

      burmistrz m pers or f (female equivalent burmistrzyni or burmistrz, related adjective burmistrzowski)

      1. (administration) mayor (official who is the head of the city council)
        W latach 1994–2002 burmistrzem Nowego Jorku był Rudy Giuliani. ― From 1994 to 2002, Rudy Giuliani was the mayor of New York.
      2. (Middle Polish, historical) proconsul; Roman consul

      Declension

      Declension of burmistrz
      singular plural
      nominative burmistrz burmistrze, burmistrzowie
      genitive burmistrza burmistrzów
      dative burmistrzowi burmistrzom
      accusative burmistrza burmistrzów
      instrumental burmistrzem burmistrzami
      locative burmistrzu burmistrzach
      vocative burmistrzu burmistrze, burmistrzowie

      Descendants

      Noun

      burmistrz f

      1. (administration) female equivalent of burmistrz (“mayor”)
        Synonym: burmistrzyni

      Further reading

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish burmistrz.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈbur.mistʂ/
        • Rhymes: -urmistʂ
        • Syllabification: bur‧mistrz

        Noun

        burmistrz m pers (female equivalent burmistrzinŏ)

        1. (administration) mayor (official who is the head of the city council)

        Derived terms

        nouns
        • burmistrziniŏ

        Further reading

        • burmistrz in silling.org
        • Henryk Jaroszewicz (2022), “burmistrz”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 66