burghiuț

Romanian

Etymology

    From burghiu + -uț.

    Noun

    burghiuț n (plural burghiuțe)

    1. diminutive of burghiu

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative burghiuț burghiuțul burghiuțe burghiuțele
    genitive-dative burghiuț burghiuțului burghiuțe burghiuțelor
    vocative burghiuțule burghiuțelor