burczymucha

Polish

Etymology

    From burczeć + -y- + mucha.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bur.t͡ʂɘˈmu.xa/
    • Rhymes: -uxa
    • Syllabification: bur‧czy‧mu‧cha

    Noun

    burczymucha m pers or burczymucha f

    1. (humorous) grump, curmudgeon
      Synonym: zrzęda

    Declension

    Masculine declension:

    Declension of burczymucha
    singular plural
    nominative burczymucha burczymuchy
    genitive burczymuchy burczymuchów
    dative burczymusze burczymuchom
    accusative burczymuchę burczymuchów
    instrumental burczymuchą burczymuchami
    locative burczymusze burczymuchach
    vocative burczymucho burczymuchy

    Feminine declension:

    Declension of burczymucha
    singular plural
    nominative burczymucha burczymuchy
    genitive burczymuchy burczymuch
    dative burczymusze burczymuchom
    accusative burczymuchę burczymuchy
    instrumental burczymuchą burczymuchami
    locative burczymusze burczymuchach
    vocative burczymucho burczymuchy

    Further reading

    • “burczymucha”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “burczymucha”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)