bunicuț

Romanian

Etymology

    From bunic + -uț.

    Pronunciation

    • IPA(key): /buniˈkut͡s/

    Noun

    bunicuț m (plural bunicuți)

    1. diminutive of bunic
    2. (informal) grandpa

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bunicuț bunicuțul bunicuți bunicuții
    genitive-dative bunicuț bunicuțului bunicuți bunicuților
    vocative bunicuțule bunicuților