bumerke

Norwegian Nynorsk

Alternative forms

  • bumark

Etymology

From bu +‎ merke. First attested in the 18th century.

Noun

bumerke n (definite singular bumerket, indefinite plural bumerke, definite plural bumerka)

  1. A symbol used to mark an object, animal or area as belonging to a particular owner. The Norwegian kind of tamga.

References

  • “bumerke” in The Nynorsk Dictionary.
  • “bumerke”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.
  • “bumerke” in Store norske leksikon