bumbum

See also: bum-bum and bum bum

English

Noun

bumbum (plural bumbums)

  1. Alternative spelling of bum-bum.

Icelandic

Noun

bumbum

  1. indefinite dative plural of bumba

Latin

Etymology

From bombus.

Pronunciation

Noun

bumbum n (genitive bumbī); second declension (Medieval Latin)

  1. a fart
    Synonyms: pēditum, crepitus ventris, bombus
    • 15th c., Janus Pannonius, De Lucia:
      Terribilem foedo misit de podice bumbum
      She blew off a terrible fart from her foul ass

Declension

Second-declension noun (neuter).

Derived terms

References

Nuer

Adjective

bumbum (plural buɔmbuɔ̱ɔ̱m)

  1. strong

Polish

Etymology

    Borrowed from French bonbon.

    Pronunciation

    Noun

    bumbum m inan

    1. (Chełmno-Dobrzyń) bonbon
      Synonym: cukierek

    Further reading

    • Antoni Krasnowolski (1879), “bumbum”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 299

    Portuguese

    Etymology

    Alteration of bunda.

    Pronunciation

    • Rhymes: -ũ
    • Hyphenation: bum‧bum

    Noun

    bumbum m (plural bumbuns)

    1. (Brazil, childish or euphemistic) buttocks
      Synonyms: rabo, traseiro, (Brazil) bunda, (Brazil) popô

    Further reading