bukiet

Polish

Etymology

    Borrowed from French bouquet.[1][2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈbu.kjɛt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ukjɛt
    • Syllabification: bu‧kiet

    Noun

    bukiet m inan (diminutive bukiecik, related adjective bukietowy)

    1. bunch, bouquet
      bukiet kwiatów ― a bouquet of flowers
    2. bouquet (scent of a particular wine)

    Declension

    Declension of bukiet
    singular plural
    nominative bukiet bukiety
    genitive bukietu bukietów
    dative bukietowi bukietom
    accusative bukiet bukiety
    instrumental bukietem bukietami
    locative bukiecie bukietach
    vocative bukiecie bukiety

    References

    1. ^ Brückner, Aleksander (1927), “bukiet”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
    2. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “bukiet”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN

    Further reading

    • “bukiet”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bukiet”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Józefa Kobylińska (2001), “bukiet”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 10