buiecime

Romanian

Etymology

    From buiac + -ime.

    Noun

    buiecime f (plural buiecimi)

    1. vanity (excessive pride)

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative buiecime buiecimea buiecimi buiecimile
    genitive-dative buiecimi buiecimii buiecimi buiecimilor
    vocative buiecime, buiecimeo buiecimilor

    References

    • buiecime in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN