budownik

Polish

Etymology

    From budować + -nik.[1] First attested in 1528.[2] Compare Kashubian bùdownik and Ukrainian будівни́к (budivnýk).

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /buˈdɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: bu‧dow‧nik

    Noun

    budownik m pers

    1. (archaic) builder (one who builds)
      Synonym: budowniczy
    2. (Middle Polish) construction official (official supervising buildings, public places in the city and city fortifications; architect designing such buildings)
    3. (Middle Polish) founder; creator; co-creator; organizer

    Declension

    Declension of budownik
    singular plural
    nominative budownik budownicy, budowniki1
    genitive budownika budowników
    dative budownikowi budownikom
    accusative budownika budowników
    instrumental budownikiem budownikami
    locative budowniku budownikach
    vocative budowniku budownicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjectives

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “budownik”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    2. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “budownik”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading