bucik

See also: Bučik and Bučík

Polish

Etymology

    From but + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbu.t͡ɕik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡ɕik
    • Syllabification: bu‧cik

    Noun

    bucik m inan or m animal (diminutive buciczek)

    1. diminutive of but
    2. (dated) elegant shoe with a buckled or laced bootleg

    Declension

    Declension of bucik
    singular plural
    nominative bucik buciki
    genitive bucika bucików
    dative bucikowi bucikom
    accusative bucik, bucika buciki
    instrumental bucikiem bucikami
    locative buciku bucikach
    vocative buciku buciki

    Further reading

    • “bucik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bucik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)