brukarz

Polish

Etymology

    From bruk + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbru.kaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ukaʂ
    • Syllabification: bru‧karz

    Noun

    brukarz m pers

    1. paver (person who lays pavement)

    Declension

    Declension of brukarz
    singular plural
    nominative brukarz brukarze
    genitive brukarza brukarzy, brukarzów1
    dative brukarzowi brukarzom
    accusative brukarza brukarzy, brukarzów1
    instrumental brukarzem brukarzami
    locative brukarzu brukarzach
    vocative brukarzu brukarze

    1Rare.

    Further reading

    • “brukarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “brukarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)