brosza

See also: broszą

Polish

brosza

Etymology

Borrowed from French broche, from Old French broche, from Vulgar Latin *brocca, from either Ancient Greek πρόχοος (prókhoos) or βροχίς (brokhís), with influence from broccus.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbrɔ.ʂa/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔʂa
  • Syllabification: bro‧sza

Noun

brosza f (diminutive broszka)

  1. brooch (jewellery with pin)
  2. (architecture) boss (knob or protrusion)

Declension

Declension of brosza
singular plural
nominative brosza brosze
genitive broszy brosz, broszy
dative broszy broszom
accusative broszę brosze
instrumental broszą broszami
locative broszy broszach
vocative broszo brosze

References

  1. ^ Brückner, Aleksander (1927), “brosza”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna

Further reading

  • “brosza”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “brosza”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)