bronşit

Turkish

Etymology

    Borrowed from French bronchite.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɾonˈʃit/

    Noun

    bronşit (definite accusative bronşiti, plural bronşitler)

    1. (pathology) bronchitis; inflammation of the bronchi of the lungs.

    Declension

    Declension of bronşit
    singular plural
    nominative bronşit bronşitler
    definite accusative bronşiti bronşitleri
    dative bronşite bronşitlere
    locative bronşitte bronşitlerde
    ablative bronşitten bronşitlerden
    genitive bronşitin bronşitlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular bronşitim bronşitlerim
    2nd singular bronşitin bronşitlerin
    3rd singular bronşiti bronşitleri
    1st plural bronşitimiz bronşitlerimiz
    2nd plural bronşitiniz bronşitleriniz
    3rd plural bronşitleri bronşitleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular bronşitimi bronşitlerimi
    2nd singular bronşitini bronşitlerini
    3rd singular bronşitini bronşitlerini
    1st plural bronşitimizi bronşitlerimizi
    2nd plural bronşitinizi bronşitlerinizi
    3rd plural bronşitlerini bronşitlerini
    dative
    singular plural
    1st singular bronşitime bronşitlerime
    2nd singular bronşitine bronşitlerine
    3rd singular bronşitine bronşitlerine
    1st plural bronşitimize bronşitlerimize
    2nd plural bronşitinize bronşitlerinize
    3rd plural bronşitlerine bronşitlerine
    locative
    singular plural
    1st singular bronşitimde bronşitlerimde
    2nd singular bronşitinde bronşitlerinde
    3rd singular bronşitinde bronşitlerinde
    1st plural bronşitimizde bronşitlerimizde
    2nd plural bronşitinizde bronşitlerinizde
    3rd plural bronşitlerinde bronşitlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular bronşitimden bronşitlerimden
    2nd singular bronşitinden bronşitlerinden
    3rd singular bronşitinden bronşitlerinden
    1st plural bronşitimizden bronşitlerimizden
    2nd plural bronşitinizden bronşitlerinizden
    3rd plural bronşitlerinden bronşitlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular bronşitimin bronşitlerimin
    2nd singular bronşitinin bronşitlerinin
    3rd singular bronşitinin bronşitlerinin
    1st plural bronşitimizin bronşitlerimizin
    2nd plural bronşitinizin bronşitlerinizin
    3rd plural bronşitlerinin bronşitlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular bronşitim bronşitlerim
    2nd singular bronşitsin bronşitlersin
    3rd singular bronşit
    bronşittir
    bronşitler
    bronşitlerdir
    1st plural bronşitiz bronşitleriz
    2nd plural bronşitsiniz bronşitlersiniz
    3rd plural bronşitler bronşitlerdir

    Further reading

    • “bronşit”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu