briceguț

Romanian

Etymology

    From briceag + -uț.

    Noun

    briceguț n (plural briceguțe)

    1. diminutive of briceag

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative briceguț briceguțul briceguțe briceguțele
    genitive-dative briceguț briceguțului briceguțe briceguțelor
    vocative briceguțule briceguțelor