brekal

Norwegian Nynorsk

Etymology

From breka (“to bleat”) +‎ -al (“inclined to”).

Adjective

brekal (neuter brekalt, definite singular and plural brekale)

  1. (archaic or dialectal) nagging
    Synonyms: kravsam, masete

References

  • “brekal”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.