brechun

Polish

Etymology

    From brechać + -un.

    Pronunciation

    Noun

    brechun m pers

    1. (Near Masovian, Rudzieniec) silver-tongued devil (liar, talkative person, lawyer)

    Further reading

    • Hieronim Łopaciński (1892), “brechun”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 184